چه اوج سپهر و چه زیرزمین

که بالیدن سایه بی شام نیست

دماغ حریفان حسرت رساست

به خمیازه ترکن لبت ، جام نیست

به هرجا تویی جای آرام نیست

رعونت اگر نشئه زندگی ست

سر زنده باگردنت رام نیست