رفتند به جایی که در آنجاگذرم نیست

پر بیکسم امروزکسی را خبرم نیست

آتش به سرخاک که آن هم به سرم نیست

رحم است به نومیدی حالم که رفیقان

ای کاش فنا بشنود افسانه یاسم

می سوزد وچون شمع امید سحرم نیست

حرف کفنی می شنوم لیک ته خاک