نفس چو صبح ، غنیمت شمار موهومی ست

بس است نال اگر اشک باکباب تو نیست

اگر تو لب نگشایی ز انفعال طلب

جهان به غیر دعاهای مستجاب تو نیست

زمان اگر همه پیری ست جز شتاب تو نیست

به د! غ منت احسانم ای فلک منشان

دماغ سوخته را تاب ماهتاب تو نیست