مقیم خانه زینی چو شمع آگه باش

زبان گزید که جز شبهه حساب تو نیست

گل بهار و خزان ظهور یکرنگ است

تو هم ببال که جز باد در حباب تو نیست

که پا به هرچه نهی جزسرت رکاب تونیست

سلامت سر مژگان خویش باید خواست

به زیر سایه دیوار غیر خواب تو نیست