توگر ز خودنروی هیچکس دچارتو نیست

به خود چه الفت بیگانگی ست شوق تو را

که محو غیری وآیینه درکنارتو نیست

مثال شخص درآیینه گرد وحشت اوست

دلیل خویش پس از مرگ هم تویی بیدل

چو شمع کشته کسی جز تو بر مزارتو نیست