بر ما مبند تهمت باری که بسته نیست

راحت کجاست گر دلت از خویش رسته نیست

درآتش است نعل سپندی که جسته نیست

جز وحشت از متاع جهان برنداشتیم

دیوانه تصرف دشت محبتم

خاری نیافتم که به پایی شکسته نیست

صد رنگ جیب غنچه وگاب واشکافتیم