باده ما را، چو شبنم ، احتیاج شیشه نیست

دستگاه معنی ن ازک ، سخن را، پور است

جوهر این تیغ ، جز پیچ و خم اندیشه نیست

پای در دامن کشیدن نشئه جمعیت است

ساز هستی یک قلم آماده برق فناست

مشت خاشاکی ، که نتوان سوختن ، در بیشه نیست

آب گردیدیم ، به هرگل که چشمی دوخیتم