وامانده تعلق رزق مقدریم

درآتشیم و آتش ما را زبانه نیست

داد شکست دل که دهد تا فغان کنیم

پرداز موی چینی ما کار شانه نیست

دام و قفس به غیر همین آب و دانه نیست

طبع فسرده شکوه همت کجا برد

در خانه آتشی که توان زد به خانه نیست