بهره از کسب معارف کی رسد بی مغز را

سیل هم بیش از دمی مهمان این ویرانه نیست

گریه شبنم پی تسخیر گل بیهوده است

طایران رنگ را پروای آب و دانه نیست

سرخوشی از نشئه می قسمت پیمانه نیست

سیل اشکم در دل شبنم نفس دزدیده است

از ضعیفی ناله در زنجیر این دیوانه نیست