ابر دارد در نمد آیینه گلزار را

فخر انسانی ز روی منصب و روزینه نیست

قسمت منعم ز دنیا بند وسواس است و بس

قفل را جز عقدهه دل حاصل ازگنجینه نیست

پنبه داغم به غیر از خرقه ی پشمینه نیست

مشکل است آیینه از زنگ صفا پرداختن

گر همه سنگ است دل فارغ ز مهر وکینه نیست