کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 152

وگر نامت از دور شهره بدی

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 149

    چنین گفت با مهتر آن مرد پیر

    #
  2. 150

    که چون تو سرافراز مردی دبیر

    #
  3. 151

    اگر در پزشکیت بهره بدی

    #
  4. 152

    وگر نامت از دور شهره بدی

    انتخاب‌شده
  5. 153

    یکی تاج نو بودیی بر سرش

    #
  6. 154

    به ویژه که بیمار شد دخترش

    #
  7. 155

    بدو گفت کاین دانشم نیز هست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 152 از «بخش ۴۵ - چو آگاهی آمد به شاه بزرگ...» است.