جز صیقلی آیینه آب ندارد

سررشته حیرانی ما، مد نگاهیست

کی سد ره اشک شود، دامن رنگم

گر کوه بود در دم سیلش پر کاهیست

هرچندکه سرو لب جو، مصرع آهیست

عزت طلبی ، جوهر تسلیم به دست آر

اینجا خم طاعت ، شکن طرف کلاهیست