هرجا روی از آبله پاکف پایی ست

کو شور جنونی که اسیران ادب را

در دام و قفس حسرت یک ناله رهایی ست

فرش در دل باش کزین گوشه الفت

آرایش گل منت مشاطه ندارد

بی ساختگی های چمن حسن خدایی ست

خلوتگه وصل انجمن آرای دویی نیست