نفس در آینه رنگ بهار سودایی ست

ز ذات محض چه اسما که برنمی آییم

جهان وهم و گمان فطرت معمایی ست

دل از تکلف هستی جنون نمایی کرد

به بلزم وصل جنون ناگزبر عشه افتاد

ز منع بلبل ادب کن بهار سودایی ست

کس به ستر عیوب نفس چه چار ند