از حیرت موهومی بر دیده ی ما، موییست

فرصت نشناسانیم ما بیخردان ورنه

هر من که به پیش ماست تا دم زده ایم اوییست

هیچ است میان یار اما چه توان کردن

جایی که غرور اوست از ماکه نشان یآبد

در بادیه لیلی ، مجنون رم آهوییست

بیدل به تواضع ها، صید دل ماکردی