جور طفلان هم بهار راحت دیوانه است

خودنمایی اینقدر سر در پی عنقا گذاشت

سجده شکر فنا خاص جبین شمع نیست

هرکه طی کرد این بیابان سر به زیر پا گذاشت

سر به سنگی می نهد گر دامن صحرا گذاشت

گر عروج آهنگی ، از زندانگه گردون برآ

می سراپا نشئه شد تا دامن مینا گذاشت