سیر این انجمنم وقف گدازی ست چو شمع

خواهد ایینه سر از راه تو فردا برداشت

تیغ بیداد تو بر خاک شهیدان وفا

سرم افکند به آن ناز که گویا برداشت

بار دوش مژه باید به تماشا بردشت

چقدر عالم بیدل به خیال آمده ایم

هرکه بر ما نظری کرد دل از ما برداشت