از پیکر خمیده ، دل آسودگی ندید

شور جهان چکیدن اشک کباب داشت

تا نقش ما غبارنشد برنخاستیم

کس پی نبرد صورت دیباچه خواب داشت

این خانه پا ز حلقه در در رکاب داشت

خاک فسرده بر سر ناموس اعتبار

گنجی ست درخیال که ما راخراب داشت