گوشه چشمی که با دل الفت صیاد داشت

ای خوش آن عهدی که در محراب چشم انتظار

اشک ما هم گردشی چون سبحه زهاد داشت

صید ما را حلقه دام بلا شد عافیت

خواب اگروحشت گرفت از دیده من دور نیست

خانه چشمم چوگوهر آب در بنیاد داشت

بیخودی از معنی جمعیتم آگاه کرد