ورنه ویران بودن ما عالمی آباد داشت

بیخودی از معنی جمعیتم آگاه کرد

گردش رنگ اعتبار سیلی استاد داشت

کرد تعمیر اینقدرگرد خرابی آشکار

این زمان محو فرامش نغمگی های دلیم

جام ما پیش ازشکستنها ترنگی یاد داشت

از فنای ما مشو غافل که این مشت شرار