دوش کز سازعدم هستی ظهور آهنگ بود

جام ما پیش ازشکستنها ترنگی یاد داشت

از فنای ما مشو غافل که این مشت شرار

چشم زخم نیستی در عالم ایجاد داشت

ناله ما هم نوای هرچه باداباد داشت

حیف اوقاتی که صرف کوشش بیجا شود

تیشه عمری نوحه بر جان کندن فرهاد داشت