ناله ما هم نوای هرچه باداباد داشت

از فنای ما مشو غافل که این مشت شرار

چشم زخم نیستی در عالم ایجاد داشت

دوش کز سازعدم هستی ظهور آهنگ بود

حیف اوقاتی که صرف کوشش بیجا شود

تیشه عمری نوحه بر جان کندن فرهاد داشت

بال قمری این زمان بیدل غبار سرو نیست