رنج دعوی نبری عرصه فرصت تنگ است

سر بی گردن فرصت چو حباب افسر داشت

وحدت آن نیست که کثرت گرهش باز کند

نقطه مهر عجبی بر سر این دفتر داشت

شررکاغذ آتش زده این محضر داشت

تا چو شک از مژه جستیم به خاک افتادیم

بال ما را عرق شرم رهایی تر داشت