با نسیم وصل واآمیخت گرد هستی ام

سر شد آن پایی که پاس آبروی خار داشت

تاگشودم چشم گرم احرام از خود رفتنم

شمع در تحریک مژگان شوخی رفتار داشت

بوی پیراهن عبیر طرفه ای درکار داشت

دوش حیرانم خیالت در چه فکرافتاده بود

از تحیر هر بن مویم گریبان زار داشت