صفحه ای آتش زدیم آیینه ها پرداختیم

سبحه را دیدیم طوف حلقه زنار داشت

عجز هم کافی ست هرجا مقصد از خود رفتن است

سایه هستی تا عدم یک لغزشی هموار داشت

سوختن چندین چراغان چشمک دیدار داشت

ب ی گل صد انجمن بی پرده بود اما چه سود

التفات رنگ ما را درپس دیوار داشت