ماهیان را تشنه قلاب حرص کام داشت

سادگی دل را اسیر فکرهای خام داشت

تا تحیر بود در آیینه عکس آرام داشت

گر نمی بود آرزو تشویش جانکاهی نبود

از ادای ابرویت لطف نگه فهمیده ایم

این کمان رنگ فریب از روغن بادام داشت

دل نه امروز از صفا فال صبوحی می زند