حرمت ناله به زنجیر نفس نتوان داشت

رمز بی رنگی ما فاش شد از شوخی رنگ

شیشه آورد برون آنچه پری پنهان داشت

تا ز هستی اثری هست محبت رسواست

حیرت از شش جهتم در دل آیینه گرفت

ورنه هر مو به تنم صد مژه بال افشان داشت

آخر از عجز طلب اشک دواندیم به چشم