چون نفس بیدل نفسها در تردد سوختم

هر کجا رفتیم ما را بیکسی تنها نداشت

دوری ام زان آستان دیوانه کرد اما چه سود

آنقدر خاکی که افشانم به سر صحرا نداشت

گوشه دل جای راحت بود اما جا نداشت