قدردان همه چیز آینه منتظری ست

گر نمی بود نفس ، صبح کسی شام نداشت

دل پرکار هوس متهم غیرم کرد

ساده تا بود نگین ، غیر نگین نام نداشت

دردم از حاصل وصلیست که پیغام نداشت

مایه عاریت و صرف طرب جای حیاست

گل سر و برگ شکفتن به زر وام نداشت