آگاه نشد هیچ کس از رمز حلاوت

آیینه ما هر نفس از ما بتری داشت

زین بحر، عیارطلب موج گرفتیم

آن پای که فرسود به دامن گهری داشت

ورنه لب خاموش گره نیشکری داشت

بی شعله نبود آنچه تو دیدی گل داغش

هر نقش قدم یک دو نفس پیش سری داشت