یک حلب شیشه گر از هر قدمت می جوشد

پاس ناموس ادب وقت دگرخواهی داشت

تهمت نام تجرد به مسیحا ستم است

میخلی در دل خود سوزن اگر خواهی داشت

خاطرآبله در سیر و سفر خواهی داشت

گر بسوزی ورق نه فلک ازآتش عشق

یادگار من و دل یک دو شرر خواهی داشت