آبله مخموری واماندگیهایم نخواست

فرصت نگذشته ات پیش ازگذشتنهاگذشت

بی نشانی در نشان پر می زند هشیار باش

گر همه عنقا شوی نتوانی از دنیاگذشت

زین بیابان لغزشم آخر قدح پیماگذشت

گر برون آیم ز فکر دل اسیر دیده ام

عمر من چون می به بند ساغر و میناگذشت