بر غنا زد احتیاج خست ابنای دهر

زین بیابان لغزشم آخر قدح پیماگذشت

گر برون آیم ز فکر دل اسیر دیده ام

عمر من چون می به بند ساغر و میناگذشت

تنگدستی در عزیزان ماند لیک از ماگذشت

عافیتها بسکه بود آن سوی پرواز امل

کرد استقبال امروزی که از فرداگذشت