چند، چون گرداب بودن سر به جیب پیچ وثاب

ورنه امروز تو خواهد دی شد و فردا گذشت

جومن اشکم در نظر موجیست کز دپا رمید

شعله آهم به دل برقی ست کز صحرا گذشت

می توان چون موج دامن چید و زین دریاگذشت

کاش هم دوش غبار، از خاک برمی خاستیم

حیف عمر ما که همچون سایه زیر پا گذشت