از لباس تو به عریان است تشریف نجات

بسکه واماندیم نقش پای ما از ماگذشت

حیف بر منصور ما تسلیم راهی وانکرد

از غرور وهم بایست اندکی بالا گذشت

بپدل امشپ موج می ازکشتی صهباگذشت