سر ما هر قدم ز دوش گذشت

کاف و نون ، خلق را، به شور آورد

این دو حرف ازکجا به گوش گذشت

طرفه راهی ، چو شمع پیمودیم

فقر ما، ماتم دو عالم دشت

همه جا یک سیاهپوش گذشت

بی جنون ترک وهم نتوان کرد