اشک آنقدر دوید ز پی کز فغان گذشت

دوش از نظر خیال تو دامن کشان گذشت

تا پر فشانده ایم ز خود هم گذشته ایم

دنیا غم تو نیست که نتوان از آن گذشت

دارد غبار قافله ناامیدی ام