طی شد بساط عمر به پای شکست رنگ

محو نشانه است چو تیر از کمان گذشت

واماندگی ز عافیتم بی نیاز کرد

بال آنقدر شکست که از آشیان گذشت

بر شمع یک بهار گل زعفران گذشت

دلدار رفت و من را بی وداعی سوخت

یارب چه برق بر من آتش به جان گذشت