به غرور آنقدر بلند متاز

سرو کم سایه شد که بی بر گشت

وضع گستاخی بیش از این چه کند

او عرق کرد و چشم ما تر گشت

لغزش پا دمید چون سرگشت

گرنه شغل امل کشاکش داشت

ربش زاهد چرا دم خرگشت