چشم بند و زور بر دل کن که در آفاق نیست

آنچه می باید گرفتن دست ناگیرا گرفت

عقده ای ازکار ما نگشود سعی نارسا

ناخن تدبیر ما آخر دل ما را گرفت

آنقدر اوجی که یک مژگان توان بالاگرفت

تا شود بیدل به نامت سکه آسودگی

خاکساری در نگین باید چو نقش پا گرفت