چاره این درد بی درمان ندارد هیچ کس

خون فاسد روزگارش در خمار نیش رفت

شغل اعمال دگر، بسیار بود، اما چه سود

هرکه در بزم خیال آمد خیال اندیش رفت

مرگ پیش آمد زمانی کز نفس تشویش رفت

با ادب جوشیده ای بیدل ز هذیان دم مزن

موج گوهر بسته را شوخی نخواهد پیش رفت