که با وجود نفس غافل ازتپیدن رفت

ازین بساط کسی داغ آرمیدن رفت

درین چمن سرتسلیم آفتیم همه

گلی که برق خزانش نزد به چید ن رفت

ز بس گد از تمنا به دل گره کردیم