نفس چو اشک به دریوزه چکیدن رفت

درین چمن سرتسلیم آفتیم همه

گلی که برق خزانش نزد به چید ن رفت

ز بس گد از تمنا به دل گره کردیم

کباب غیرت آن رهروم که همچوثمر

به پا شکستگی رنگ تا رسیدن رفت

زبسکه قطع تعلق زخویش دشواراست