شاهین بی تماغه رها شد ز دست و رفت

بند کشاکش نفس آخر گسیخت عمر

با خویش برد ماهی پر زور شست و رفت

چشم گشوده وحشت دل را بهانه بود

کس محرم پیام دم واپسین نشد

کز دل چه مژده داد به دل پست پسب ورفت

شمعی زبان موعظت بزم گرم داشت