کز دل چه مژده داد به دل پست پسب ورفت

چشم گشوده وحشت دل را بهانه بود

شاهین بی تماغه رها شد ز دست و رفت

کس محرم پیام دم واپسین نشد

شمعی زبان موعظت بزم گرم داشت

گفتم چسان روم ز در دل نشست و رفت

بیدل غبار قافله اعتبار ما