هیچ شبنم برنیارد سر ز جیب نیستی

یک نگاه واپسین ناگاه برگردید و رفت

ای سحر در اشک شبنم غوطه می باید زدن

کز شکست رنگ بر ما عافیت خندید و رفت

گر بداند کز چه گل خواهد نظر پوشید و رفت

زان دهان بی نشان بوی سراغی برده ام

تا قیامت بایدم راه عدم پرسید و رفت