ساقی این بزم بی صهبا حیایی کرد و رفت

خلق را ذوق عدم زین انجمن ناکام برد

فرصت ما نیز خواهد عزم جایی کرد و رفت

تا قیامت ساغر خمیازه می باید کشید

داغ نیرنگم که امشب کاغذ آتش زده

بر حریفان خنده دندان نمایی کرد و رفت

بیدل از غفلت به تعمیر شکست دل مکوش