ذوق وفای وعده ات از دل نمی رود

اشکی که داشتیم ز مژگان چکید و رفت

چندین چمن فسرد به خون امید ما

رنگ حنا گلی که مپرسید چید و رفت

قاصد ثمر نبود که گویم رسید و رفت

لبیک کعبه ، مانع ناقوس دیر نیست

اینجا فسانه هاست که باید شنید و رفت