صورت ما هم به چشم بسته باید دید و رفت

شمع از این محفل سراغ گوشه امنی نداشت

چون نگه خود را همان در چشم خود دزدید و رفت

شوخی عرض نمود اینجا خیالی بیش نیست

تا بهارت از خزان پر بی تامل نگذرد

هر قدم می بایدت چون رنگ برگردید و رفت

چشم عبرت هرکه براوراق روزوشب گشود