دو جهان گرفته هجوم دل ز نگاه آینه مایلت

همه جا جمال تو جلوه گر همه سو مثال تو در نظر

به تاملی مژه بازکن که نسازد آینه غافلت

ادبم کجا مژه واکند که حق تحیر ادا کند

ز شکوه برق غرور تو که شود حریف حضور تو

همه جا نگاه ضعیف ما مژه می کشد به مقابلت

به تسلی دل چاک ما که رسد ز بعد هلاک ما